Zucht wat ben ik een prutser :D net een heel verhaal geschreven en niet opgeslaan! Silly me...

Dus opnieuw hey iedereen!!!

Na het mindere einde van mijn verhaal van vorige week ben ik ondertussen al goed bekomen. In feite was dat heel rap over eens ik op de ferry naar Tioman zat. Nuja de ferry op zich was echt maar niets, veel te veel stoeltjes in een veel te kleine, ijskoude (die verdomde overdreven airco hier toch overal) ruimte met een luidruchtige chinese gevechtsfilm als 'entertainment' dus ik had algauw de weg naar het piepkleine dek achteraan de boot gevonden.

Daar maakte ik kennis met Reinout, een Nederlandse jongen die met zijn vriend, paul, net als ik naar Salang wou. En ook tijdens de rest van de boottocht (2,5u, dus had tijd genoeg om te kletsen ;) ) raakte ik aan de praat met Johanna (een duiste), Li Xiyan (ja dat heeft moeite gekost om dit te onthouden :D een chineeske dus) en Sisco en Edu (2 spanjaarden). Allemaal op weg naar dezelfde plaats. Nice! :D

Nog 'nicer' was het toen ik het eiland in de mot kreeg. Net als in de films! Prachtige witte stranden met palmbomen en helder blauw water... Mijn nieuwe camera kwam meteen goed van pas!! En dan volgden 3 dagen puur genot in het paradijs Tioman. Beetje zonnen, beetje zwemmen, dinner @the beach, prachtige zonsondergang op het strand, 's avonds gezellig aan de bar met zelfs goeie muziek... Perfect! Ook de trip rond het eiland was fantastisch! Een bezoek aan de waterval, snorkelen en genieten van de mooie onderwaterwereld! Voor wie het nog niet wist, 'De Kleine Zeemeermin' was altijd al mijn favoriete tekenfilm, maar nu nog meer dan ooit!!! Alle wezentjes en planten en koralen en schelpen in de parchtigste vormen en kleuren, vind je ook int echt terug, net als in de film :D (Juist Ursula, de heks, heb ik niet gezien)

Maar voordat ik naar Thailand vertrek op 22 maart, wil ik natuurlijk nog wel wat meer zien van Maleisië, dus na 3 dagen besloot ik verder te trekken en samen met Li (voor de vrienden, maakt het gemakkelijker ;) ) nam ik de ferry en de bus en dan nog een bus (ja jong een heeeeeeeeeeeeeeele lange dag vol busritten) op weg naar Taman Negara. Althans, dit was het plan, maar in Kuantan aangekomen, bleek de laatste bus naar daar al vertrokken... En zo belandden we op de bus naar Kuala Terengganu, een klein stadje metenkele chinese tempels en mooie moskeeën... Dus wat doe je als je daar dan toch bent? Aja die bezoeken é... En wat doet Linsy als ze dingen bezoekt? Aja vanalles wat niet hoort... Zonder dat ik het wist uiteraard!! Zo moet je bijvoorbeeld als vrouw eerst met je rechterbeen binnenstappen in een chinese tempel (kan ik toch nie weten é), mag je daarbinnen geen foto's maken (waarom doen ze dan zoveel moeite om alles zo mooi te versieren!?), mag je daar niet babbelen als de mensen bidden (ja ok, deze had ik kunnen weten) en mag je ook niet wijzen (duh, waarom heeft ne mens dan ne wijsvinger gekregen???).

Voor de rest ben ik hier soms precies wel echt een vreemd fenomeen... Nu ben ik het al gewoon, maar in't begin zwaaide en lachte ik maar wat onwennig terug naar alle lachende gezichtjes en heen en weer gaande handjes... Nog vreemder vond ik het toen mensen mij begonnen te vragen om een foto te mogen nemen met mij (euhm? Met mij?? Allé ja ok dan... Weird!). Ik veronderstel dat het te maken heeft met het feit dat ik zowat een kop groter ben dan de rest, niet gesluierd, met blond haar en een (nog altijd naar mijn goesting veel te) bleek vel...

Ook gisteren, vlak nadat ik afscheid had genomen van Li, werd ik aan de bus al omringd door 4 gesluierde meisjes die mij bestookten met vragen. (Zo zie je maar, eigenlijk reis je nooit alleen, zelfs al ben je alleen op stap) Ze namen dezelfde bus als ik (van Terengganu waar ze studeren naar Kota Bharu, waar ze wonen) en wouden mij per se hun stad laten zien. En zo werd ik een paar uur later door de stad gegidst door kenners, kwam ik op plaatsen waar geen toeristen te zien waren en heb ik kunnen proeven van de typische specialiteiten van hier (niet altijd even lekker en vaak veeeeel te spicy voor mij, maar uit beleefdheid wel alles netjes opgegeten)... En onverwacht een leuke namiddag gehad!

Vandaag en morgen zit ik nog een beetje 'vast' in Kota bharu, heb mijn thais visum aangevraagd en mag daar maar morgenvroeg om en dan heb ik pas de volgende bus om 21u30 naar Perlis, waar mijn volgende avontuur zal beginnen... Ondertussen hou ik mij hier wat koest want hier is het eenheel islamitische stad en heb zo wa schrik om hier ook vanalles te doen dat niet mag, dus schrijf ik maar netjes mijn blog...

Oja... foto's ga ik hier niet op mijn blog zetten, maar ze staan wel allemaal op facebook (en voor wie mijn fb niet heeft, kijkt gewoon maar eens bij Linsy Buyst (yep, that's me

Heel veel groetjes daar in het koude België (heb gelezen dat het daar zelfs gesneeuwd heeft zeg!)

Tot de volgende!!!!!

Linsy