Vrijdag 20 april 2012

Dag lieve vrienden allemaal!

Wat lijkt het alweer een eeuwigheid geleden dat ik nog eens wat geschreven heb! En dit komt niet alleen doordat ik een week gaan mediteren ben in een klooster (ja, echt serieus hoor! Nie om te zeveren...) maar gewoon omdat de tijd vliegt als ge u amuseert zeker? Ja Ben nu al bijna 2 maanden onderweg en heb al veel fantastische momenten meegemaakt en supertoffe dingen gedaan en hoop dat er mij nog 6x zoveel leuks te wachten staat!

Het verblijf bij de familie van Amily was het begin van mijn Thailandreis. Met hen ben ik gaan zwemmen in een zwembad bovenop een shoppingmall in het midden van Bangkok, een tempel bezocht (en heb er ondertussen al zoveel bezocht dat ik eigenlijk niet meer weet dewelke), we zijn ook een dag naar Pattaya geweest (eigenlijk totaal niet mijn ding, één van de mindere badplaatsen die ik nu in Thailand heb gezien) en van daaruit ben ik dan vertrokken naar de eilandjes op de Oostkust van Thailand.

Eerst ben ik naar Ko Chang gegaan. Een tof guesthouse gevonden aan lonely beach en voor het eerst kunnen afbieden voor een kamer J. En een heel leuke plek ontdekt terwijl ik daar was! Eigenlijk was ik op zoek naar het strand maar zoals ik er altijd in slaag de verkeerde kant op te gaan, kwam ik aan de rotsen uit ipv aan het zandstrand. Ik besloot dus de rotsen te volgen en zo kwam ik op een totaal verlaten plaats uit. Gewoonweg prachtig! Het zag eruit alsof het ooit een bloeiend resort was geweest want de bruggetjes en trappen naar de verlaten bungalows lagen er nog betrekkelijk goed bij onder het tapijt van bladeren en zo kwam ik aan een houten plank die leidde naar een houten hutje met houten ligstoelen onder een parasol van stro... En niemand in de buurt... Echt zalig!

Het was ook in Ko Chang dat ik Franziska ontmoette, een Duits meisje dat al jaren in Parijs woont en nu vrijwilligerswerk doet in Chang Mai. Met haar heb ik de meeste tijd in Ko Chang gespendeerd tot ik besloot om verder te trekken naar Ko Kood, maar we zouden elkaar terugzien met Songkran in Chang mai. Zo gezegd zo gedaan, de volgende dagen waren nog rustiger op het eiland Ko Kood. Daar heb ik voor het eerst een brommertje gehuurd om op het eiland rond te vlammen, aangezien er daar eigenlijk niet veel meer te doen was dan genieten van de zon, de watervallen, het strand en de zee... Na een paar dagen had ik toch wel genoeg van de rust en wou k weer wat anders dus besloot ik te vertrekken naar Ayuttaya.

Dat was het plan toch, maar aangezien de taxi mij vergeten was, had ik dan ook de boot gemist, waardoor ik een halve dag moest wachten om de (veel duurdere) speedboot te nemen naar Trat, van daar de bus naar Bangkok en de mototaxi (dat was ook nogal een avontuur met mijn zakken vanachter op de moto tussen het gekke verkeer van Bangkok!) naar het busstation... Een hele reis dus om uiteindelijk te laat toe te komen voor de laatste bus naar Ayutthaya... Daar heb ik dan maar een nachtje op de grond van het busstation doorgebracht tot ik de eerste bus kon nemen. En zoals ze dan in Thailand zo mooi zeggen 'Mai pen rai', de dag was ambetant begonnen en nog ambetanter geëindigd, maar het was ok, we zijn er uiteindelijk toch geraakt é :D

Ayutthaya was zeker en vast de moeite om te zien! Een klein stadje da je eigenlijk helemaal als openluchtmuseum kan bezien. De mooiste ruïnes en tempels die ik tot nu toe al heb gezien, indrukwekkende metershoge buddhabeelden, Cambodjaanse tempels (echt de moeite, daar moet ik zeker ook nog naartoe geraken!) en ceremonieën waarbij de mensen zo nederig zijn dat je er zelf week van wordt vanbinnen. Zoiets zou je bij ons nooit zien!

En terwijl ze in Thailand volop aan het voorbereiden waren voor het thais nieuwjaar, was het bij ons Pasen :D Van mijn lieve collega's had ik een mooi kaartje meegekregen dat ik netjes op pasen heb geopend (bedankt allemaal!!!) en heb er nog eentje voor op mijn verjaardag en op kerstavond te openen ook! De overgang van 2555 naar 2556 (jaja ze zitten hier zowaar 500 jaar verder dan bij ons) noemen ze in Thailand 'Songkran' en wordt hier volop gevierd met watergevechten over heel Thailand en ik had gehoord dat dit vooral het geval was in Chang Mai, dus daar wou ik zeker naartoe gaan! Vanuit Ayutthaya nam ik dus voor de eerste keer de nachttrein naar Chang Mai.

En het was inderdaad gekte alom! Overal in de straten watergevechten, zowel de mensen die te voet, met de fiets of met de brommer waren als de mensen in de auto's vol luide muziek die vanop hun pickup (ijskoud) water gooiden naar voorbijgangers. Overal werd er gedanst, met emmers water gegooid en liepen mensen rond met waterpistolen. Niemand kon buiten komen zonder door en door nat te worden en dit ging zo een vier dagen door van 's morgens vroeg tot na zonsondergang!

Maar heb daar niet alleen gevierd hoor! De dagen voor al het watergeweld losbrak heb ik gebruikt om mijn eerste full body thai massage te laten doen, geoefend om af te bieden op de markten, afgesproken met Franziska, een dagtrip gedaan met een korte trek in de jungle en de waterval, de longnecks bezocht en raften op de rivier en uiteindelijk ook zelf massageles gevolgd. In Chang Mai heb ik ook Ellen ontmoet, een Belgisch meisje waar ik dan uiteindelijk een week mee heb samen gereisd.

We zijn samen naar Pai getrokken, een klein dorpje met een uiterst gezellige sfeer in het noorden van Thailand. Ik had gehoord dat het ooit een hippystadje moet geweest zijn, maar daarvan heb ik niet veel meer gemerkt. Hier hebben we dan es sportief gedaan en zijn we met de fiets naar de hotsprings getrokken. En dan had ik nog een week te vullen voor ik terug naar Bangkok zou gaan en Ellen vertelde iets over een tempel in de bossen waar je naartoe kon gaan om te mediteren. Mijn eerste gedacht was dat dit compleet niets voor mij was, een week niet roken, niet op de pc, niet smsen, niet babbelen(!) en maar 2 maaltijden per dag en de laatste om 11u 's morgens dus helemaal niets voor een babbelzieke spring-in't-veld zoals ik... Dus vond ik het een grote uitdaging om het juist wel eens te proberen...

En zo gingen we dan met de lokale bus (op zich niets mis mee, als die niet stampvol had gezeten en ellen op de grond moest zitten en ik achteraan bovenop de bagage, tussen de rugzakken en kartonnen dozen en dan ook nog eens naast een deur die altijd vanzelf openging en waar mijn vingers uiteindelijk ook tussen zaten maar soit) samen naar de meest rustige, vredevolle, mooiste plek in de bergen, naar het klooster om er een week te mediteren tussen de monniken en de vipassanadinges te beoefenen :D Een hele ervaring eigenlijk en gelukkig niet zo strikt zoals ik het mij had voorgesteld maar toch urenlang happy, peaceful and mindful mediteren gedaan... Wie had dat gedacht zeg! Ik moet wel toegeven dat ik zo een twee keer per dag van het domein glipte om een sigaretje te roken, wat ik op zich al een hele prestatie vind, aangezien ik hier anders een pakje per dag de lucht inblaas (ja, voor 30 bath, dus zo een 75 cent voor een pakje maakt het er niet gemakkelijker op om het roken te laten hier).

Dus vandaag nam ik afscheid van Ellen en van het klooster (met weinig moeite eigenlijk omdat ik toch niet echt een carrière als non ambieer) en besloot ik de bus te nemen weer naar chang mai. Alleen wist ik niet zo goed wanneer en waar ik dus moest nemen, dus heb het maar gewaagd om te liften tot in Pai. So far so good... Ook de bus naar Chang Mai is nog gelukt maar om een nachttrein of -bus te nemen was het dus een ramp... Alles is 'full' voor vanavond, dus het wordt weer een nachtje op de grond slapen en morgen om 9u de bus naar Bangkok... Had het liever anders gezien, maar ja, wat doe je deraan é :D (Heb ondertussen alweer een tof canadees meisje ontmoet, dus zal mij wel niet vervelen vannacht ;) en dan geraak in net op tijd in Bangkok om daar Fre te ontvangen die de volgende maand samen met mij door Thailand zal reizen...

En wat dat allemaal zal geven, laat ik jullie zeker de volgende keer weten!!

Heeeeeel veel groetjes en tot de volgende!!

Linsy