Hi allemaal!!!

Het lijkt al enorm lang geleden dat ik mijn verhaal nog bijgewerkt heb en momenteel kan ik ook niet op internet dus schrijf ik het gewoon in een word document om nadien te kopiëren en te plakken maar daarmee weet ik ook niet meer waar ik de laatste keer gebleven was...

Ik gok op Kota Bharu in Maleisië maar inmiddels ben ik al in Thailand en verblijf momenteel bij een Thais gezin die ik dank zij Dominiek leren kennen heb...

Let's see... eventjes teruggaan in de tijd dus

Kota Bharu was goed begonnen met de meisjes die ik had leren kennen en mij hadden rondgeleid in hun stad en dat was enorm verrijkend maar de volgende dagen die ik daar noodgedwongen (pas 2 dagen later plaatsje op bus beschikbaar, alles was volzet doordat het vakantie was in Maleisië) moest doorbrengen waren heeeeel wat minder plezant. Het is een door en door islamitische stad en dat merk je niet alleen aan de gebeden en gezangen die de hele dag weerklinken door de luidsprekers in de straten en door de gesluierde en volledig ingepakte vrouwen (en da als het zoooo heet is, respect daarvoor, ik zou het niet kunnen!!) maar ook aan de manier je daar als (vrouwelijke) toerist wordt bekeken. Misschien doe ik nu gewaagde uitspraken maar zo heb ik het ervaren: alsof je 2 soorten mensen hebt daar; ofwel mogen ze je, ofwel niet en bij de eerste categorie horen vooral de jongeren, de studenten, die vriendelijk en geïnteresseerd zijn en de tweede is vooral de oudere generatie die ook geen Engels kan (of wil) spreken en je eigenlijk compleet negeert. Ik was daar op de night food market met een Poolse jongen en 1 oudere vrouw wou ons gewoon niet bestellen. Ze zei enkel ‘No English' en draaide haar hoofd weg en daar stonden we dan

Ik heb mijn tijd daar dan maar nuttig gebruikt om mijn Thais visum in orde te maken en vooral veel te lezen (anders niet direct mijn favoriete hobby maar gelukkig had Fre mij nog een goed boek meegegeven ;) ) en dan was ik klaar om de komende week in een razendsnel tempo aan te vatten...

De maandagavond vertrok ik dan eindelijk met de bus richting Langkawi (ga jullie de tussenstops en de details van de uiterst onaangename busrit besparen) en daar toegekomen was ik toch lichtjes ontgoocheld... Misschien was ik teveel verwend geweest door het wondermooie Tioman en had ik nu iets gelijkaardigs verwacht maar dit veel meer toeristisch uitgebuit eiland had helemaal niets van de charme waarvoor ik in Tioman onmiddellijk was gevallen... En daarbij nog eens denkend aan de feestvierende toeristen die de hele dag slapen op het strand en 's avonds beginnen drinken en zo de nacht ladderzat en luidruchtig afronden (en ooooooooja, zo ook die van op de dorm waar ik ‘sliep', of dit althans probeerde te doen) De volgende dag aan ‘island-hopping' gedaan en dit heeft toch wat van mijn ontgoocheling weggenomen. Een boottocht met een knettergekke kapitein langs de massa's kleine eilandjes, een bezoekje aan de ‘legend of the pregnant maiden lake' (of zoiets

de woorden komen er wel allemaal in voor, maar weet niet meer precies hoe het heette 't gaat in elk geval over een zwangere maagd),de ongelofelijk grappige aapjes (echte pickpockets), eagle feeding en zonnen (allé ja, verbranden) op het strand...

Veel tijd had ik niet meer over om Maleisië te ontdekken (nog exact 1 week en 1dag) dus na mijn eerste kleurlenzen te hebben gekocht (vind da zo de max é en voor zo weinig geld

) vond ik het daar welletjes geweest en maakte ik mij daar uit de voeten, op weg naar Georgetown (Penang)... Voor het eerst vond ik het echt een aangename ferrytocht , vanop het dek de zon zien zakken in de zee ('Olé') en gewoon genieten van het moment en denken aan al het leuks ik al gedaan had, de mensen die ik al had ontmoet (teveel om hier allemaal op te sommen) en wat mij nog allemaal te wachten stond. (Ga er nu geen medley van maken maar hierbij dacht ik nu zo plots aan 'dat heet dan gelukkig zijn' )

Georgetown op zich was wel een mooie stad met veel interessante gebouwen (en dit keer niet hoofdzakelijk moskeeën) maar wegens tijdsgebrek en ook de drang naar iets anders besloot ik ook daar snel mijn biezen te pakken verder te trekken naar de Cameron Highlands en wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb! Naast de strawberryfarm (met de 'Belgium waffles', neen ik vind dat niet uit, zo kon je dat daar bestellen), beefarm, butterfly&reptilefarm, flowercenter, market square en de buddhist temple die we zo snel snel gaan bezoeken zijn, waren vooral de theeplantages de moeite waard om te zien! Enorm mooie, uitgestrekte berglandschappen die we (zoals ik op fb al zei puur uit tijdsgebrek en helemaal niet uit luiheid) met de 4x4 doorkruisten en waar ik had kunnen blijven naar kijken... Als ik niet verder had gemoeten tenminste want het was ondertussen al zaterdag en de daaropvolgende donderdag had ik mijn vlucht naar Bangkok al! (Nu weet ik dat je in Maleisië zonder visum 90 dagen kan blijven, dus had ik mijn vlucht veel later kunnen boeken, maar die lag nu eenmaal al vast van in België...)

Dus de volgende tocht was naar de Taman Negara, blijkbaar het oudste regenwoud (heb ik mij daar door zo een bootjeschauffeur laten wijsmaken

) Hiervan vind ik het wel enorm jammer dat ik geen tijd genoeg had om langer te blijven maar toch op de junglerivier, de nachtwandeling op zoek naar wilde beesten (in feite alleen maar een ree, een slang en veel wilde insecten gezien - had ik dan geweten wat ik nu al weet, ik had ze gewoon opgegeten enfin de insecten toch) de canopy walk (trektocht door de jungle met de bijhorende hangbruggen, echt wel eens leuk om te doen) en het bezoekje aan de Orang Asli - stam blijven zeker bij! Ik had heel graag een meerdaagse trektocht gedaan (en met meer bedoel ik eigenlijk al 2 want vond het zo al lastig en vermoeiend en vooral heet en vochtig genoeg... door en door nat!!!) met een overnachting in een ‘cave' en een veel intensievere trektocht door de jungle, maar ik veronderstel dat ik daarvoor in de volgende landen nog wel de kans zal krijgen...

Dus move, move... op naar Melakka, opnieuw een historisch stadje dat blijkbaar samen met Georgetown tot het Unesco erfgoed behoort... Onderweg wel weer een dag kwijtgespeeld door het vervoer, dus het was al dinsdag als ik het kleine, maar wel mooie stadje kon gaan verkennen. De invloeden van de Hollanders en de Britten waren nog op veel plekken te zien (Dutch graveyards met als opschrift 'Hier rust' of 'Hieronder lecht begraven' op de grafstenen is toch wel vreemd om te lezen zo de andere kant van de wereld, het 'Stadhuys' en zo van die dingen) Natuurlijk konden ook daar weer het stilletjes aan vertrouwde China Town en Little India niet ontbreken, beiden met hun aparte gezellige wirwar van winkeltjes, muziekjes, bekende en onbekende geuren die van alle kanten in je neus kruipen en het overheerlijke maar o zo goedkope eten... En dan de Jonkerstreet... Zo leuke souvenirwinkeltjes!!! Mijn vingers kriebelden bij het aanschouwen van die leuke hebbedingetjes, maar ik heb mijn manieren gehouden, bedacht dat ik absoluut geen plaats heb in mijn rugzak voor souvenirtjes, genoten van alle mooie dingen en mijn weg dapper verder gezet

En zo was het weer tijd om naar Kuala Lumpur terug te keren, waar alles begonnen is! Het deed deugd om de mensen daar terug te zien en zo goed weer onthaald te worden maar het was tijd om afscheid te nemen van hen en het Maleisië-avontuur... Vooral de laatste anderhalve week was veel te hectisch geweest en ik had veel te veel willen zien op te korte tijd MAAR het was gelukt én het was goed geweest!! Tijd voor een ander avontuur... Op naar Thailand!!

En zo zit ik nu toch al een dag of 5 in Bangkok

en om de één of andere bizarre reden geraak ik hier maar niet weg... De eerste dagen ben ik goed ontvangen en rondgeleid geweest door Nicolas (met dank aan Seba om mijn zijn broer en fellow-traveller te leren kennen) en zoals ik bij het begin van mijn verhaal al zei zit ik nu bij een uiterst sympathieke, Thaise familie...

Hoe het vervolg van mijn reis zal verlopen, waar ik naartoe ga, wanneer ik vertrek,... ik weet het helemaal nog niet... We zien wel waarheen de wind ons drijft

Lieve groetjes aan iedereen en tot de volgende!!!!!